Sterren brengen het grootste deel van hun leven door op de hoofdreeks. Dit is de lange, stabiele fase waarin een ster waterstof omzet in helium in zijn kern. De naar buiten gerichte druk van de kernfusie compenseert de naar binnen gerichte zwaartekracht, waardoor de ster miljoenen tot miljarden jaren stabiel blijft schijnen. De zon bevindt zich al zo'n 4,6 miljard jaar op de hoofdreeks en zal daar nog ongeveer 5 miljard jaar blijven.

De hoofdreeks is geen enkele toestand. Het is een band in het Hertzsprung-Russell-diagram, die loopt van hete, helderblauwe sterren linksboven tot koele, zwakke rode dwergen rechtsonder. De positie van een ster in de band hangt bijna volledig af van zijn massa. Massieve sterren verbranden heet en snel en leven slechts een paar miljoen jaar. Rode dwergen met een lage massa verbruiken weinig brandstof en kunnen triljoenen jaren meegaan.

Wanneer een ster alle waterstof in zijn kern heeft verbruikt, verlaat hij de hoofdreeks. Wat er vervolgens gebeurt, hangt af van zijn massa. Een ster zoals de zon zet uit tot een rode reus, stoot vervolgens zijn buitenste lagen af ​​en wordt een witte dwerg. Een massieve ster zwelt op tot een superreus en eindigt in een supernova, waarbij een neutronenster of zwart gat achterblijft.

De hoofdscène is waar de actie zich afspeelt. De meeste sterren die je met het blote oog kunt zien, bevinden zich daar.