Een anemometer is een instrument dat wordt gebruikt om de windsnelheid en vaak ook de windrichting te meten in de landbouw en meteorologie. Het meest voorkomende type, de cup-anemometer, werd in 1846 uitgevonden door de Ierse astronoom John Thomas Romney Robinson; deze bestaat uit drie of vier halfronde cups die op horizontale armen zijn gemonteerd en rond een verticale as draaien, waarbij de rotatiesnelheid evenredig is met de windsnelheid. Andere ontwerpen zijn onder andere de schoepenanemometer, de warmdraadanemometer, de sonische anemometer en de laser-Doppler-anemometer. In de landbouw worden anemometers gebruikt voor het plannen van irrigatie, het nemen van beslissingen over het spuiten van pesticiden, de ventilatie van kassen, het inschatten van het risico op winderosie en de plaatsing van windschermen en windturbines. Draagbare modellen worden veel gebruikt voor veldinspecties, terwijl vaste masten continu gegevens registreren voor onderzoeksstations en precisielandbouwnetwerken. Moderne sonische anemometers meten driedimensionale windcomponenten en worden gebruikt in eddy-covariantiestudies naar koolstof- en waterstromen in gewassen. Nauwkeurige windgegevens helpen boeren om sproeinevel te voorkomen, gevoelige gewassen te beschermen en het microklimaat in boomgaarden en wijngaarden te optimaliseren.