Usuń małe nóżki z litery, a otrzymasz czcionkę bezszeryfową. Żadnych dekoracyjnych kresek na końcach trzonków. Żadnych nawiasów łączących krzywe z pionami. Tylko czyste, geometryczne formy. Helvetica, Futura, Arial i Inter należą do tej rodziny.

Ten styl jest młodszy niż typografia szeryfowa. Zyskał popularność w XIX wieku w szyldach reklamowych i reklamach, gdzie czytelność z daleka liczyła się bardziej niż tradycja. Projektanci Bauhausu zaakceptowali go w latach 20. XX wieku jako symbol nowoczesności. Następnie, w latach 50. XX wieku, szwajcarscy projektanci uczynili z niego globalny standard. Helvetica stała się symbolem korporacji, systemów transportu publicznego i formularzy rządowych.

Kiedy czcionka bezszeryfowa sprawdza się najlepiej

• Interfejsy ekranowe i aplikacje mobilne
• Systemy oznakowania i orientacji
• Nagłówki, które muszą być współczesne
• Mały tekst w miejscu, gdzie zatykałyby się szeryfy

Na ekranach o niskiej rozdzielczości czcionki bezszeryfowe sprawdzają się lepiej niż ich odpowiedniki z szeryfami. Drobne detale szeryfów mogą się rozmywać lub zanikać przy małych rozmiarach. To jeden z powodów, dla których większość systemów operacyjnych używa czcionek bezszeryfowych w interfejsie. Jednak czcionki bezszeryfowe nie oznaczają automatycznie większej czytelności. Czcionka bezszeryfowa o słabych odstępach między znakami może być trudniejsza do odczytania niż dobrze zaprojektowana czcionka szeryfowa. Gatunek czcionki ma mniejsze znaczenie niż wykonanie.