Bir girişimci, köklü bir şirkete, onun markasını, sistemlerini ve ürünlerini kullanarak mağaza açma hakkı karşılığında ödeme yapar. Bu düzenleme bir franchise'dır. Franchise veren, işletme kılavuzunu sağlar; franchise alan ise yerel sermayeyi ve yönetimi sağlar.

Franchise sözleşmeleri ücretleri, telif haklarını, bölgesel hakları ve işletme standartlarını belirler. Hızlı yemek restoranları, bakkallar ve bazı perakende zincirleri bu modeli yaygın olarak kullanmaktadır. Franchise alanlar kanıtlanmış bir konsepte ve pazarlama desteğine sahip olurken, franchise verenler daha az sermaye riskiyle genişler.

Başarı hem markanın gücüne hem de yerel uygulama kalitesine bağlıdır. Tedarik maliyetleri, pazarlama fonları veya yenileme koşulları konusunda anlaşmazlıklar ortaya çıkabilir. İlişki başarılı olduğunda, müşteriler tutarlı bir deneyim yaşar ve franchise sahibi tanınmış bir isim altında bir işletme kurar.

• Tanınmış bir marka altında faaliyet gösterme lisansı.
• Franchise sistemlerini yerel mülkiyetle birleştirir.
• Ayrıntılı sözleşmesel yükümlülüklerle yönetilir.
• Yiyecek ve perakende zincirlerinde yaygın