Kültürler genelinde insanlar, dünyayı yaratan, sürdüren ve yargılayan yüce bir gerçekliğe başvurmuşlardır. Bu gerçeklik, İngilizce konuşulan tek tanrılı bağlamlarda Tanrı olarak adlandırılır. Kavram, vurgu açısından farklılık gösterse de, nihai güç, bilgi ve ahlaki otoriteye odaklanır.

Klasik teizm, Tanrı'yı ​​ebedi, her şeye kadir, her şeyi bilen ve mükemmel derecede iyi olarak tanımlar. Kişiselci gelenekler ilişki, dua ve ahdi vurgular. Mistik yollar, tüm imgelerin ötesinde tarif edilemez bir birliği vurgular. Tanrı'nın varlığına dair argümanlar kozmoloji, ahlak, dini deneyim ve tasarıma dayanırken; karşı argümanlar kötülüğü, ilahi gizliliği ve natüralist açıklamaların başarısını öne sürer.

Tanrı inancı, milyarlarca insan için etik, politika, sanat ve kişisel kimliği şekillendirir. Ateizm ve agnostisizm kendilerini aynı kavramla ilişkilendirerek tanımlarlar. Tanrı hakkındaki dil, insan konuşmasında hem en yüce hem de en tartışmalı olanıdır.

• Yüce varlık, yaratıcı ve sürdürücü olarak kabul edilir.
• Tek tanrılı dinlerin merkezinde yer alır.
• Güç, bilgi ve iyilik nitelikleriyle tanımlanmıştır.
• İbadet, dua ve teolojik düşünce nesnesi