Kefaret, Mesih'in kurbanı aracılığıyla ilahi gazabın yatıştırılmasıdır. Kelime, Latince "propitiatio" kelimesinden gelir ve yatıştırma anlamına gelir. Tanrı'nın adaletinin tatmin edilmesi, Tanrı'nın gazabının geri çekilmesi, günahın örtülmesi, kefaret, uzlaşma ve yatıştırma anlamına gelir.

Kutsal Kitap'ta kefaret öğretilmektedir. Romalılar 3:25 şöyle der: "Tanrı, kanıyla kefaret olarak O'nu ortaya koydu; imanla kabul edilsin." 1 Yuhanna 2:2 şöyle der: "O, bizim günahlarımız için kefarettir; yalnız bizim günahlarımız için değil, bütün dünyanın günahları için de." 1 Yuhanna 4:10 şöyle der: "Sevgi şudur: Biz Tanrı'yı ​​sevmedik, O bizi sevdi ve günahlarımızın kefareti olması için Oğlu'nu gönderdi." İbraniler 2:17 şöyle der: "Her bakımdan kardeşlerine benzemesi gerekiyordu ki, Tanrı'nın hizmetinde merhametli ve sadık bir başrahip olsun ve halkın günahlarının kefaretini yapsın." Kutsal Kitap açıktır. Mesih kefarettir. Ölümü Tanrı'nın gazabını yatıştırdı. Ölümü Tanrı'nın adaletini tatmin etti. Ölümü günahlarımızı örttü. Ölümü bizi Tanrı'yla barıştırdı. Ölümü kefarettir.

Teolojide kefaret

• İlahi gazap: Tanrı günaha kızgındır.
• İlahi adalet: Tanrı günahı cezalandırmalıdır.
• Mesih'in kurbanı: Mesih cezayı üstlendi.
• Yatıştırma: Tanrı'nın gazabı uzaklaştırılır.
• Uzlaşma: Tanrı ile barışırız.
• Kefaret: Günahımız ortadan kaldırılır.
• Yatıştırma: Tanrı'nın gazabı dindi.

Kefaret popüler bir öğreti değildir. Gazaptan bahseder. Öfkeden bahseder. Cezadan bahseder. Kandan bahseder. Ölümden bahseder. Kurbandan bahseder. Kefaretten bahseder. Ama bu gerçektir. Bu müjdedir. Bu sevgidir. Tanrı kutsaldır. Günahı nefret eder. Günahı cezalandırmalıdır. Onu görmezden gelemez. Onu göz ardı edemez. Onu mazur gösteremez. Ona müsamaha gösteremez. Onu yargılamalı. Onu kınamalı. Onu yok etmelidir. Ama günahkârı sever. Seni sever. Beni sever. Dünyayı sever. Bu yüzden Oğlunu gönderdi. Oğlu cezayı üstlendi. Oğlu gazabı taşıdı. Oğlu ölümü yedi. Oğlu bedeli ödedi. Oğlu adaleti sağladı. Oğlu gazabı uzaklaştırdı. Oğlu kefarettir. İşte müjde budur. İşte sevgi budur. İşte kefarettir. İşte sevgi budur: Biz Tanrı'yı ​​sevmiş değiliz, O bizi sevdi ve günahlarımızın kefareti olması için Oğlu'nu gönderdi. Ayet budur. Gerçek budur. Kefaret budur.