Bhakti, kişisel bir tanrıya duyulan adanmışlık ve teslimiyettir. Hinduizmde kurtuluşa giden yollardan biridir. Sevgi yoludur. Adanmış kişi Tanrı'yı ​​tüm kalbiyle sever. İradesini teslim eder. Eylemlerini sunar. İlahiler söyler. Şarkı söyler. Dans eder. Hizmet eder. Bhakti entelektüel değildir. Duygusaldır. İlişkiseldir. Seven ve sevilendir.

Bhakti hareketi Güney Hindistan'da başladı ve tüm alt kıtaya yayıldı. Ritüel ve kast sisteminin yerine kişisel bağlılığı vurguladı. Büyük şairler ve azizler yetiştirdi. Mirabai, Krishna'ya şarkılar söyledi. Tulsidas, Ramcharitmanas'ı yazdı. Chaitanya Mahaprabhu, Krishna'ya tapınmayı yaygınlaştırdı. Hareket, dini demokratikleştirdi. Kadınlara ve alt kastlara yol açtı. Tanrı'nın adını vurguladı. Sevgiyi vurguladı.

Bhakti'nin Biçimleri

• Şravana: Tanrı hakkında bilgi edinmek.
• Kirtana: övgü şarkıları söylemek.
• Smarana: Tanrı'yı ​​hatırlamak.
• Padasevana: Tanrı'nın ayaklarına hizmet etmek.
• Archana: ibadet sunmak.
• Vandana: dua ediyor.
• Dasya: hizmetçi olarak görev yapmak.
• Sakhya: Tanrı ile dostluk.
• Atmanivedana: Tam teslimiyet.

Bhakti, kalbin yoludur. Herkese açıktır. Öğrenmeyi gerektirmez. Zenginliği gerektirmez. Sevgiyi gerektirir. Adanmış kişi ismi zikreder. İsim tatlılaşır. Kalp erir. Gözyaşları akar. Adanmış kişi kendini Tanrı'da kaybeder. Amaç budur. Sevgiliyle birleşme. Ruh, ilahi olanla birleşir. Bu en büyük mutluluktur. Bu en büyük sevgidir. Bhakti sadece bir uygulama değildir. Bir ilişkidir. Bir aşktır. Ruhun Tanrı'ya olan özlemidir. Ve Tanrı'nın ruha olan özlemidir. İşte gizem budur. İşte sevinç budur. İşte Bhakti budur.