Binoküler ipuçları, her iki gözün kullanımına bağlı olan derinlik ipuçlarıdır. Gözler yatay olarak ayrı olduğundan, her biri dünyayı biraz farklı bir şekilde görür; görsel sistem derinliği algılamak için bu farkı kullanır.

Birincil binoküler ipucu retinal eşitsizliktir. Yakındaki nesneler, uzaktaki nesnelere göre iki retinal görüntü arasında daha büyük bir fark oluşturur. Beynin eşitsizliğe duyarlı nöronları, bu farktan derinliği hesaplar. Yakın bir nesneye odaklanırken gözlerin içe doğru dönmesi olan yakınsama, özellikle yakın mesafede ikincil bir ipucu sağlar. Bu ipuçları birlikte, birkaç metre içinde hassas derinlik yargılarını destekler.

Derinlik bilgisinin tek kaynağı çift gözle alınan ipuçları değildir. Göreceli boyut, tıkanma ve hareket paralaksı gibi tek gözle alınan ipuçları yalnızca bir gözle çalışır ve daha büyük mesafelerde baskın rol oynar. Ancak iğneye iplik geçirmemizi veya top yakalamamızı sağlayan ince stereo görüş, büyük ölçüde çift gözle alınan farklılığa dayanır. Erken çocukluktan itibaren stereo görüşten yoksun olan kişiler genellikle tek gözle alınan ipuçlarına telafi edici bir şekilde bağımlı hale gelir ve test edilene kadar bu eksikliği fark etmeyebilirler.

Üç boyutlu filmler ve sanal gerçeklik ekranları, her göze biraz farklı bir görüntü sunarak, doğal binoküler ipucunu yapay olarak yeniden oluşturarak çalışır.