Georg Ohm, yasasını 1827'de yayınladı ve bu yasa elektronikte en kullanışlı ilişkilerden biri haline geldi. Ohm yasası, gerilimin akım çarpı dirence eşit olduğunu, yani V = IR olduğunu söyler. Bir devrenin üç temel niceliğini ilişkilendirir. Gerilim, elektriksel itme kuvvetidir. Akım, yük akışıdır. Direnç ise bu akışa karşı koymadır. Üçünden ikisini biliyorsanız, üçüncüsünü hesaplayabilirsiniz. Yasa, hepsi için olmasa da birçok malzeme ve bileşen için geçerlidir. Bu yasaya uyan malzemelere ohmik, uymayan malzemelere ise ohmik olmayan malzemeler denir.

Ohm yasası, mühendisler ve elektrikçiler tarafından her gün kullanılmaktadır. Devre tasarımına, direnç seçimine ve sorun gidermeye yardımcı olur. 12 voltluk bir bataryaya bağlı 6 ohm'luk bir direnç 2 amper akım üretir. 120 voltluk bir prize bağlı 60 watt'lık bir ampul 0,5 amper akım çeker. Yasa ayrıca yüksek voltajlı iletim hatlarının neden verimli olduğunu da açıklar. Daha yüksek voltaj, aynı güç için daha düşük akım anlamına gelir ve daha düşük akım, tellerdeki direnç nedeniyle daha az enerji kaybı anlamına gelir. Ohm yasası, doğanın temel bir yasası değildir. Birçok malzeme için birçok koşul altında geçerli olan deneysel bir ilişkidir.

Ohm yasasıyla ilgili gerçekler

• Denklem. V = IR.
• Gerilim. Volt cinsinden ölçülen elektriksel itme.
• Akım. Amper cinsinden ölçülen yük akışı.
• Direnç. Akışa karşı direnç, ohm cinsinden ölçülür.
• Ohmik malzemeler. Kanuna uyun. Ohmik olmayanlar uymaz.

Ohm yasası ile Kirchhoff yasası aynı değildir. Ohm yasası gerilim, akım ve direnç arasındaki ilişkiyi ele alır. Kirchhoff yasaları ise devrelerdeki akım ve gerilimler arasındaki ilişkiyi açıklar.