Diyafram, bir objektifte sensöre ne kadar ışık geçeceğini kontrol eden açıklıktır. Göz bebeği gibi çalışır. Geniş bir diyafram daha fazla ışık alır ve alan derinliğini daraltarak arka planı bulanıklaştırır. Küçük bir diyafram daha az ışık alır ve ön plandan arka plana kadar keskinliği artırır. Boyutu f-stop cinsinden ölçülür ve f/2.8, f/8, f/16 gibi yazılır. Daha küçük sayılar daha büyük açıklık anlamına gelir.

Diyafram açıklığı (f-stop) sıralaması standarttır: f/1.4, f/2, f/2.8, f/4, f/5.6, f/8, f/11, f/16, f/22. Her adım, sensöre ulaşan ışığı yarıya indirir veya ikiye katlar. f/2.8'e ayarlanmış bir lens, f/4'e göre iki kat daha fazla ışık alır. Bu ilişki, pozlamayı dengelemek söz konusu olduğunda önemlidir. Diyaframı bir kademe açarak enstantane hızını yarıya indirebilir veya ISO değerini düşürebilirsiniz. Fotoğrafçılar, pozlama kadar yaratıcı nedenlerle de diyafram açıklığını seçerler. f/1.8'de çekilen bir portre yüzü izole eder. f/11'de çekilen bir manzara ise her şeyi net tutar.

Hangi diyafram açıklığı etkiler?

• Işık. Daha geniş açıklıklar daha fazla ışık toplar.
• Alan derinliği. Daha geniş diyafram açıklıkları daha sığ odaklama sağlar.
• Keskinlik. Çoğu lens, en açık diyaframdan iki veya üç stop uzakta en keskin halini verir.
• Bokeh. Bulanık vurguların şekli ve kalitesi.

Objektifin içindeki diyafram bıçakları çokgen şeklinde bir yapı oluşturur. Daha fazla bıçak, daha yuvarlak bir bokeh efekti sağlar. Bu nedenle dokuz bıçaklı bir objektif, yedi bıçaklı bir objektiften genellikle daha pahalıdır.