Przysłona to otwór w obiektywie, który kontroluje ilość światła docierającego do matrycy. Działa jak źrenica oka. Szeroka przysłona wpuszcza więcej światła i zmniejsza głębię ostrości, rozmywając tło. Mała przysłona wpuszcza mniej światła i rozszerza ostrość od pierwszego planu do tła. Wielkość przysłony jest mierzona w stopniach przysłony i zapisywana jako f/2,8, f/8, f/16. Mniejsze liczby oznaczają większe otwory.

Sekwencja przysłony jest znormalizowana: f/1,4, f/2, f/2,8, f/4, f/5,6, f/8, f/11, f/16, f/22. Każdy krok zmniejsza o połowę lub podwaja ilość światła docierającego do matrycy. Obiektyw ustawiony na f/2,8 przepuszcza dwa razy więcej światła niż f/4. Ta zależność ma znaczenie przy równoważeniu ekspozycji. Otwórz przysłonę o jeden stopień, a możesz skrócić czas otwarcia migawki o połowę lub obniżyć ISO. Fotografowie wybierają przysłonę ze względów kreatywnych w takim samym stopniu, jak ekspozycję. Portret z f/1,8 izoluje twarz. Krajobraz z f/11 zachowuje ostrość.

Na co wpływa przysłona

• Światło. Szersze otwory przysłony zbierają więcej światła.
• Głębia ostrości. Większe otwory przysłony zapewniają płytszą ostrość.
• Ostrość. Większość obiektywów jest najostrzejsza przy odcięciu pełnej przysłony o dwa lub trzy stopnie.
• Bokeh. Kształt i jakość rozmytych świateł.

Listki przysłony wewnątrz obiektywu tworzą wielokąt. Więcej listków zapewnia bardziej okrągły efekt bokeh. Dlatego obiektyw z dziewięcioma listkami często kosztuje więcej niż obiektyw z siedmioma listkami.