Mantık, geçerli akıl yürütmenin incelenmesidir. Neyin neyden kaynaklandığını sorar. Geçerli bir argüman, öncüller doğruysa sonucun da doğru olması gereken argümandır. Mantık, iyi argümanları kötü argümanlardan ayırt etme araçlarını sağlar. Aristoteles, kıyaslama ile mantığı sistemleştirdi. Ortaçağ mantıkçıları bunu geliştirdi. Frege ve Russell, argümanları temsil etmek için biçimsel dilleri ve sonuçlara ulaşmak için çıkarım kurallarını kullanan modern sembolik mantığı geliştirdi. Mantık, matematik, bilgisayar bilimi, dilbilim ve felsefede kullanılır.

Mantık, psikolojiyle aynı şey değildir. İnsanların gerçekte nasıl düşündüğünü değil, normatif ilkeleri inceler. İnsanlar çoğu zaman mantıksız düşünürler, ancak bu, geçerliliğin gerektirdiği şeyleri değiştirmez. Mantık, retorikle de aynı şey değildir. Retorik ikna etmeyi amaçlar. Mantık ise kanıtlamayı amaçlar. İkisi örtüşebilir, ancak birbirinden farklıdırlar. Mantığın birçok dalı vardır: önermeler mantığı, yüklem mantığı, kip mantığı, zamansal mantık ve çok değerli mantık, diğerleri arasında. Her dalın kendine özgü sembolleri, kuralları ve semantiği vardır. Mantık, geometri gibi biçimsel bir bilimdir ve hassas akıl yürütme gerektiren her alanda uygulamaları vardır.

Mantık türleri

• Önermeli. Bütün önermeler ve bağlaçlarla ilgilenir.
• Predicate. Nesneler, özellikler ve niceleyicilerle ilgilenir.
• Modal. Olasılık ve gereklilikle ilgilenir.
• Gayriresmi. Doğal dilde akıl yürütmeyle ilgilenir.

Mantık, dünya hakkında bir bilgi bütünü değildir. Mantık, neyin neyden kaynaklandığına dair bir bilgi bütünüdür.