Logica is de studie van geldige redeneringen. Het stelt de vraag wat uit wat volgt. Een geldig argument is een argument waarvan de conclusie waar moet zijn als de premissen waar zijn. Logica biedt de instrumenten om goede argumenten van slechte te onderscheiden. Aristoteles systematiseerde de logica met het syllogisme. Middeleeuwse logici verfijnden het. Frege en Russell ontwikkelden de moderne symbolische logica, die formele talen gebruikt om argumenten weer te geven en inferentieregels om conclusies af te leiden. Logica wordt gebruikt in de wiskunde, informatica, taalkunde en filosofie.

Logica is niet hetzelfde als psychologie. Logica bestudeert normatieve principes, niet hoe mensen daadwerkelijk denken. Mensen redeneren vaak onlogisch, maar dat verandert niets aan wat geldigheid vereist. Logica is ook niet hetzelfde als retorica. Retorica is gericht op overtuigen. Logica is gericht op bewijzen. De twee kunnen elkaar overlappen, maar ze zijn verschillend. Logica kent vele takken: propositionele logica, predicaatlogica, modale logica, temporele logica en meerwaardige logica, om er maar een paar te noemen. Elke tak heeft zijn eigen symbolen, regels en semantiek. Logica is een formele wetenschap, net als meetkunde, en ze vindt toepassingen in elk vakgebied dat nauwkeurig redeneren vereist.

Soorten logica

• Propositioneel. Behandelt hele proposities en verbindingswoorden.
• Predicaat. Houdt zich bezig met objecten, eigenschappen en kwantoren.
• Modal. Gaat over mogelijkheid en noodzaak.
• Informeel. Gaat over redeneren in natuurlijke taal.

Logica is geen verzameling kennis over de wereld. Het is een verzameling kennis over wat uit wat volgt.