Vibrato, uzun süreli bir notaya sıcaklık ve ifade katmak için kullanılan, perdede hafif ve hızlı bir değişimdir. Yaylı çalgıcılar bunu sol elin kontrollü bir sallanma hareketiyle üretir; üflemeli çalgıcılar ve şarkıcılar hava hızı veya dudak pozisyonundaki değişikliklerden yararlanır; bazı klavyeli enstrümanlar ise elektronik olarak simüle edebilir.

Vibratonun hızı ve genişliği, müzik stiline, cümlenin karakterine ve kişisel zevke göre ayarlanır. Barok ve bazı erken dönem müzik uzmanları genellikle az veya hiç sürekli vibrato kullanmazken, Romantik ve daha sonraki stiller daha belirgin bir salınımı tercih eder. Aşırı veya kötü kontrol edilen vibrato, perdeyi belirsizleştirebilir; iyi ayarlanmış vibrato ise dikkat çekmeden tonu zenginleştirir.

Dengeli ve merkezlenmiş bir vibrato üretmeyi öğrenmek, çoğu melodik enstrüman ve şarkıcı için teknik gelişimin önemli bir aşamasıdır. Bu teknik, çalgıcının ifade dilinin bir parçası haline gelir.

• Perdede hızlı, hafif değişim
• Sıcaklık ve ifade katıyor.
• Farklı enstrümanlarda farklı şekilde üretilir.
• Tarz ve zevke göre ayarlanmıştır.