Yaylı çalgılar, gerilmiş tellerin titreşimiyle ses üretir. Teller, keman ve çelloda olduğu gibi yayla çalınabilir; gitar ve arpda olduğu gibi parmakla çekilerek çalınabilir; veya piyano ve santurda olduğu gibi vurularak çalınabilir.

Enstrümanın gövdesi, telin nispeten zayıf olan sesini güçlendirir ve renklendirir. Malzemeler, yapı ve çalma tekniği, tonu etkiler. Orkestradaki yaylı çalgılar ailesi (keman, viyola, çello ve kontrbas), topluluğun en büyük ve en homojen bölümünü oluşturur.

Yaylı çalgılar neredeyse her müzik kültüründe karşımıza çıkar. Sesleri sürdürme, sürekli dinamik değişim üretme ve hem hızlı pasajları hem de lirik melodileri icra etme yetenekleri onları son derece çok yönlü kılar. Yaylı bir çalgı öğrenmek, sol elin hassas bir şekilde yerleştirilmesini ve yay veya tellere vuran elin incelikli kontrolünü geliştirir.

• Titreşen tellerin çıkardığı ses
• Yayla çalınan, çekilen veya vurulan
• Keman ailesi, gitarlar, arp ve daha fazlasını içerir.
• Orkestra yaylı çalgılar bölümünün çekirdeği