Instrument strunowy wytwarza dźwięk poprzez drgania naciągniętych strun. Struny mogą być grane smyczkiem, jak w skrzypcach i wiolonczeli; szarpane, jak w gitarze i harfie; lub uderzane, jak w fortepianie i cymbałach.

Korpus instrumentu wzmacnia i ubarwia stosunkowo słaby dźwięk samej struny. Materiały, konstrukcja i technika gry wpływają na brzmienie. Rodzina instrumentów smyczkowych w orkiestrze – skrzypce, altówka, wiolonczela i kontrabas – stanowi największą i najbardziej jednorodną sekcję zespołu.

Instrumenty strunowe występują praktycznie w każdej kulturze muzycznej. Ich zdolność do podtrzymywania tonów, tworzenia ciągłych zmian dynamiki oraz wykonywania zarówno szybkich pasaży, jak i linii lirycznych, czyni je niezwykle wszechstronnymi. Nauka gry na instrumencie strunowym rozwija precyzję lewej ręki i wyrafinowaną kontrolę nad smyczkiem lub ręką szarpiącą.

• Dźwięk wytwarzany przez drgające struny
• Wygięte, szarpane lub uderzane
• Obejmuje rodzinę skrzypiec, gitary, harfy i wiele innych
• Rdzeń sekcji smyczkowej orkiestry