Anne ve babalar ayrıldığında, çocuklarla ilgili kararlar hukuki meseleler haline gelir. Velayet, bir çocuğa bakma konusunda yasal hak ve sorumluluktur; bu, ikamet yeri, eğitim, sağlık bakımı ve günlük refahı ile ilgili kararları da içerir.

Mahkemeler, çocuğun nerede yaşadığıyla ilgili olan fiziksel velayet ile, önemli karar alma yetkisiyle ilgili olan yasal velayeti birbirinden ayırır. Düzenlemeler tek velayet veya ortak velayet olabilir. Çoğu yargı bölgesinde yol gösterici standart, istikrar, ebeveyn yeterliliği ve çocuğun ilişkileri gibi faktörler aracılığıyla değerlendirilen çocuğun en iyi çıkarlarıdır.

Velayet kararları, koşullar önemli ölçüde değiştiğinde değiştirilebilir. Uygulama mekanizmaları, velayet haklarına müdahaleyi ele alır. Ebeveynler arasındaki anlaşmalar teşvik edilir, ancak mahkeme kararlarına dahil edildiklerinde yargı onayına tabidirler.

• Çocuğa bakma ve onun hakkında karar verme konusunda yasal yetki
• Fiziksel ve hukuki boyutları içerir.
• Çocuğun en iyi çıkarları gözetilerek
• Koşulların değişmesi halinde değişiklik yapılabilir.