Toprak altında, soğan, bazı bitkilerin kuraklık veya soğuktan kurtulmasını sağlayan kompakt bir depolama organıdır. Etli pullarla çevrili kısa bir gövde tabanından oluşur ve bu pullar besin rezervlerini depolar. Koşullar iyileştiğinde, soğan depoladığı bu besinleri kullanarak yapraklar ve çiçekler çıkarır.

Laleler, nergisler, zambaklar ve soğanlar klasik örneklerdir. Gerçek soğanlar, yumrular, kökler ve rizomlardan farklıdır, ancak bahçıvanlar genellikle bu kelimeyi bunların hepsi için gevşek bir şekilde kullanırlar. Dikim derinliği, toprak drenajı ve serin bir dönem, bir soğanın ne kadar iyi performans göstereceğini belirler. Çiçek açtıktan sonra, yaprakların gelecek yıl için soğanı yenileyecek kadar uzun süre yeşil kalması gerekir.

Birçok soğanlı bitki doğru yerde kendiliğinden yetişir ve zamanla çoğalarak kümeler oluşturur. Diğerleri ise yaprakları sarardıktan sonra sökülüp kurutulmalıdır. Uygun saklama, bir sonraki ekim mevsimine kadar sağlam kalmalarını ve çürümemelerini sağlar.

• Besinleri etli pullarında depolar.
• Toprak altından yaprak ve çiçek çıkarır.
• Lale, nergis ve zambakları içerir.
• Çürümenin önlenmesi için iyi bir drenaj gereklidir.