Kara delik, yerçekiminin o kadar güçlü olduğu bir uzay-zaman bölgesidir ki, ışık bile dahil hiçbir şey kaçamaz. Bu sınıra olay ufku denir. Onu geçerseniz, geri dönüş yolu yoktur. Bu terim 1960'larda ortaya atılmış olsa da, fikir 18. yüzyıla kadar uzanmaktadır; o dönemde John Michell ve Pierre-Simon Laplace, birbirinden bağımsız olarak, ışığın bile kaçamayacağı kadar büyük kütleli cisimler önermişlerdir.

Kara delikler, devasa yıldızların yaşamlarının sonunda çökmesiyle oluşur. Çekirdek içe doğru çöker ve eğer yeterince ağırsa, bilinen hiçbir kuvvet bu çöküşü durduramaz. Sonuç, sonsuz yoğunlukta bir nokta olan ve bir olay ufkuyla çevrili bir tekilliktir. Yıldız kütleli kara delikler, Güneş'in kütlesinin birkaç katı büyüklüğündedir. Milyonlarca ila milyarlarca güneş kütlesine sahip süper kütleli kara delikler, bizimki de dahil olmak üzere çoğu galaksinin merkezinde yer alır.

Tamamen siyah değiller. İçeri düşen madde, parlak bir şekilde ışın yayan bir yığılma diski oluşturur. 2019'da, Olay Ufku Teleskobu, M87 galaksisindeki bir kara deliğin gölgesinin ilk görüntüsünü yakaladı. 2015'te LIGO, birleşen iki kara delikten gelen yerçekimi dalgalarını tespit ederek, genel göreliliğin bir asır önce yaptığı bir tahmini doğruladı.