Społeczność żydowska oczekuje od wykwalifikowanego nauczyciela wskazówek w zakresie prawa, etyki i interpretacji świętych pism. Tym nauczycielem jest rabin. Tytuł ten oznacza „mój mistrz” lub „mój nauczyciel”.

Rabini są wyświęcani w procesie zaawansowanych studiów i autoryzacji. Prowadzą nabożeństwa, wygłaszają kazania, przewodniczą wydarzeniom związanym z cyklem życia i oferują poradnictwo duszpasterskie. W wielu społecznościach pełnią również funkcje administratorów i przedstawicieli publicznych. Święcenia kobiet są akceptowane w niektórych gałęziach, a w innych nie.

Tradycja rabiniczna sięga czasów faryzeuszy i okresu kształtowania się Talmudu. Studia pozostają centralnym elementem tej roli; od rabina oczekuje się, że będzie się uczył przez całe życie. Różne ruchy – ortodoksyjny, konserwatywny, reformowany i inne – kształtują proces kształcenia i oczekiwania. Rabin uosabia żydowskie zaangażowanie w ciągłą interpretację Tory.

• Żydowski nauczyciel i przywódca duchowy
• Wyszkolony w świętych tekstach i prawie
• Prowadzi nabożeństwa, edukację i opiekę duszpasterską
• Kontynuuje długą tradycję autorytetu interpretacyjnego