Ekskomunika to wykluczenie osoby z sakramentów i wspólnoty Kościoła. Jest to najsurowsza kara, jaką Kościół może nałożyć. Nie jest to przekleństwo. Nie jest to potępienie. Jest to dyscyplina. Jest to ostrzeżenie. Jest to wezwanie do pokuty. Jest to ostateczność. Jest to czynione dla dobra grzesznika. Jest to czynione dla dobra Kościoła. Jest to czynione dla chwały Bożej.

Ekskomunika jest biblijna. Jezus powiedział: Jeśli twój brat zgrzeszy przeciwko tobie, idź i upomnij go. Jeśli nie usłucha, weź jednego lub dwóch innych. Jeśli nie usłucha, upomnij Kościół. Jeśli nie usłucha nawet Kościoła, niech będzie dla ciebie jak poganin i celnik. To jest ekskomunika. Paweł nakazał Koryntianom wypędzić niemoralnego brata. Powiedział: wydajcie tego człowieka szatanowi na zatracenie ciała, aby jego duch został zbawiony w dniu Pańskim. Celem jest odrodzenie. Celem jest zbawienie. Celem jest pokuta.

Ekskomunika w praktyce

• Cel: pokuta i odnowa.
• Skutek: wykluczenie z sakramentów i wspólnoty.
• Czas trwania: do momentu pokuty.
• Autorytet: przywódcy Kościoła, a nie jednostki.
• Duch: miłość, nie zemsta.

Ekskomunika jest trudna. Jest bolesna. To ostateczność. Robi się ją ze łzami. Robi się ją z modlitwą. Robi się ją z nadzieją. Nie chodzi o karę. Chodzi o czystość. Chodzi o świętość Kościoła. Chodzi o duszę grzesznika. Chodzi o świadectwo ewangelii. Kościół musi być czysty. Kościół musi być święty. Kościół musi być światłem. Ekskomunika chroni światło. Chroni owczarnię. Chroni grzesznika. Mówi: takie zachowanie jest niedopuszczalne. Takie zachowanie jest destrukcyjne. Takie zachowanie musi ustać. Pokutujcie. Wróćcie. Zostańcie przywróceni. Zostańcie przyjęci. Zostańcie przebaczeni. To jest cel. To jest nadzieja. To jest ekskomunika.