W układzie niskiego ciśnienia powietrze unosi się i skupia na powierzchni. Ruch wznoszący ochładza powietrze, często powodując powstawanie chmur i opadów. Wiatry przy powierzchni spływają spiralnie do środka, w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara na półkuli północnej.

Siłę układu określa się na podstawie tego, jak nisko spada ciśnienie centralne i jak gęsto upakowane są izobary. Głębokie niże mogą generować silne wiatry i obfite opady na dużych obszarach. Niże w średnich szerokościach geograficznych czerpią energię z kontrastów temperatur; niże tropikalne czerpią energię z ciepłych oceanów.

Śledzenie ruchu i intensyfikacji układów niskiego ciśnienia jest kluczowym zadaniem prognozowania. W procesie tym pomagają zdjęcia satelitarne, obserwacje powierzchni i modele. Niektóre układy niskiego ciśnienia pozostają słabe i przynoszą jedynie lekkie opady deszczu; inne stają się silnymi burzami, które zakłócają codzienne życie milionów ludzi.

• Wznoszące się powietrze i spiralne wiatry do wewnątrz
• Związane z chmurami i opadami
• Może wahać się od słabego do intensywnego
• Centralne miejsce w codziennych zmianach pogody