In een lagedrukgebied stijgt de lucht op en convergeert aan het aardoppervlak. Door de opwaartse beweging koelt de lucht af, wat vaak leidt tot wolkenvorming en neerslag. De wind aan het oppervlak spiraalt naar binnen, richting het centrum, in het noordelijk halfrond tegen de klok in.

De sterkte van het systeem wordt aangegeven door hoe laag de centrale luchtdruk daalt en hoe dicht de isobaren op elkaar liggen. Diepe lagedrukgebieden kunnen sterke winden en hevige neerslag over grote gebieden veroorzaken. Lagedrukgebieden op middelbreedtegraden halen hun energie uit temperatuurverschillen; tropische lagedrukgebieden halen hun energie uit warme oceanen.

Het volgen van de beweging en intensivering van lagedrukgebieden is een essentiële taak bij weersvoorspellingen. Satellietbeelden, waarnemingen aan het aardoppervlak en modelberekeningen dragen hier allemaal aan bij. Sommige lagedrukgebieden blijven zwak en veroorzaken slechts lichte regen; andere ontwikkelen zich tot zware stormen die het dagelijks leven van miljoenen mensen ontwrichten.

• Stijgende lucht en naar binnen spiraliserende winden
• Geassocieerd met wolken en neerslag.
• Kan variëren van zwak tot intens.
• Centraal in de dagelijkse weersveranderingen