Najdłuższy wymiar wyznacza granice dokowania i kanałów. Długość całkowita to maksymalna długość statku mierzona od najdalszego punktu dziobu do najdalej wysuniętego punktu rufy, wliczając wystające elementy.

Długość całkowita różni się od długości między pionami i długości linii wodnej, które są wykorzystywane w obliczeniach hydrostatycznych. Porty, śluzy i stocznie podają limity długości całkowitej. Statek, który przekroczy limit, nie może wejść do portu, niezależnie od swoich pozostałych wymiarów.

Projektanci i operatorzy zwracają uwagę na ogólną długość, planując budowę nowych jednostek pod konkretne zlecenia. Nawet niewielkie przedłużenia – takie jak gruszka dziobowa lub platforma rufowa – mogą wpłynąć na zmierzoną długość całkowitą, a tym samym na dostęp operacyjny.

• Maksymalna długość statku od dziobu do rufy
• Obejmuje wszystkie stałe projekcje
• Stosowany do ograniczeń dotyczących nabrzeży, śluz i kanałów
• Różni się od innych miar długości stosowanych w architekturze okrętowej