Upcykling to proces tworzenia nowych ubrań z istniejących materiałów. Bierze coś wyrzuconego lub niechcianego i przekształca to w coś o wyższej wartości. Znoszona kurtka dżinsowa staje się patchworkową torbą. Stara pościel staje się sukienką. Vintage'owe szaliki stają się bluzkami. Upcykling różni się od recyklingu, który rozkłada materiały i przetwarza je. Upcykling zachowuje oryginalny materiał i wykorzystuje go bezpośrednio.

Praktyka ta ma swoje korzenie w konieczności. Rodziny zawsze naprawiały i przerabiały ubrania. W XX wieku, w czasie wojny, racjonowanie żywności sprawiło, że upcykling stał się powszechny. Dziś stał się odpowiedzią na marnotrawstwo w modzie. Projektanci tacy jak Marine Serre i Bethany Williams tworzą kolekcje wokół materiałów z odzysku. Małe marki i indywidualni producenci zajmują się upcyklingiem na skalę rzemieślniczą. Niektórzy wykorzystują jako surowiec resztki tkanin, niesprzedane ubrania i ubrania vintage.

Upcykling ma swoje ograniczenia. Jest pracochłonny i trudny do skalowania. Każdy element jest unikatowy, co utrudnia produkcję i ustalanie cen. Pozyskiwanie spójnych materiałów stanowi wyzwanie. Jakość zależy od stanu oryginalnego ubrania. Ubrania z upcyklingu często kosztują więcej niż masowo produkowane odpowiedniki ze względu na czasochłonność. Mimo to, oferuje on sposób na redukcję odpadów i tworzenie wyjątkowych ubrań. Dla projektantów i konsumentów dbających o zrównoważony rozwój, upcykling zamienia problem w zasób.

Typowe podejścia

• Ponowne wykorzystanie ubrań vintage
• Patchwork i pikowanie
• Wykorzystanie martwych tkanin
• Haft i aplikacja na niedoskonałościach
• Rekonstrukcja i zmiana rozmiaru