Rym to zgodność brzmienia między wyrazami lub końcówkami wyrazów. Jest to jedna z najbardziej rozpoznawalnych cech poezji, choć nie wszystkie wiersze się rymują. Kiedy rym się sprawdza, tworzy poczucie spójności i dopełnienia. Sprawia, że ​​język staje się zapadający w pamięć.

Rym może być ścisły, jak „kot” i „kapelusz”. Może być ukośny, jak „kot” i „łóżeczko”. Może być wewnętrzny, w obrębie jednego wersu, lub zewnętrzny, na końcach wersów. Może być rodzaju męskiego (akcent na ostatniej sylabie) lub żeńskiego (akcent na przedostatniej sylabie). Schemat rymów to układ rymów na końcach wersów, zwykle oznaczanych literami. Poezja dziecięca w dużej mierze opiera się na rymie, ponieważ pomaga on w zapamiętywaniu i przewidywaniu. W poważnej poezji rym może wydawać się zbyt schludny, dlatego wielu współczesnych poetów preferuje wiersz wolny. Ale dobrze użyty rym może zaskoczyć i zachwycić.

Typy

• Idealny: kot/kapelusz
• Slant: kot/łóżeczko
• Wewnętrzny: w obrębie linii
• Oko: wygląda podobnie, ale brzmi inaczej, jak miłość/ruch