Google wprowadził Material Design w 2014 roku jako ujednolicony język wizualny dla swoich produktów. System traktuje elementy interfejsu jak obiekty fizyczne z głębią, cieniem i ruchem. Karty unoszą się nad powierzchnią. Przyciski falują po naciśnięciu. Przejścia podążają za naturalnymi krzywymi wygładzania. Metaforą jest papier, ale papier, który może się rozciągać, składać i rzucać cienie. Celem była spójność w aplikacjach Android, webowych i Google.

Material Design to coś więcej niż tylko wygląd. To system komponentów, wytycznych i narzędzi. Określa typografię, kolory, siatki układu, poziomy wysokości i wzorce interakcji. Deweloperzy mogą korzystać z Material Components na platformach Android, Flutter i w przeglądarce. Projektanci mogą postępować zgodnie z wytycznymi bez konieczności tworzenia aplikacji od podstaw. System był wielokrotnie aktualizowany, a najbardziej zauważalną zmianą była Material You z 2021 roku, która wprowadziła dynamiczny kolor dostosowujący się do tapety użytkownika. Material Design był krytykowany za nadmierną preskrypcję i upodabnianie aplikacji do siebie. Został również szeroko przyjęty poza Google.

Elementy główne

• Wysokość i cień dla uzyskania głębi.
• Ruch i przejścia do sprzężenia zwrotnego.
• Układy strukturalne oparte na siatce.
• Wyraziste kolory i typografia podkreślające hierarchię.

Material Design to styl, którego nie da się kopiować. To struktura umożliwiająca spójne podejmowanie decyzji w ramach dużego ekosystemu produktów.