DPI to skrót od „dots per inch” (liczba punktów na cal). Określa on liczbę kropek atramentu, które drukarka może umieścić na calu liniowym. Drukarka 300 dpi drukuje 300 punktów na cal, zapewniając dokładniejsze odwzorowanie szczegółów niż drukarka 150 dpi. Termin ten jest często mylony z PPI (pikselami na cal), które opisuje rozdzielczość obrazu. DPI odnosi się do drukarki. PPI odnosi się do pliku obrazu. Obraz o rozdzielczości 300 ppi wydrukowany na drukarce 300 dpi daje ostre rezultaty. Obraz o rozdzielczości 72 ppi wysłany do tej samej drukarki wygląda na miękki, ponieważ drukarka musi rozciągnąć mniej pikseli na tej samej powierzchni.

Standardem dla profesjonalnych wydruków jest rozdzielczość 300 ppi w rozmiarze końcowym. Gazety zadowalają się rozdzielczością 150–200 ppi, ponieważ papier gazetowy i tak pochłania farbę i rozmywa szczegóły. Wydruki wielkoformatowe, takie jak plakaty i billboardy, mogą mieć niższą rozdzielczość, ponieważ odbiorcy stoją dalej. Billboard o rozdzielczości 20 ppi wygląda idealnie ostro z autostrady. Projektanci przygotowujący pliki do druku sprawdzają rozdzielczość efektywną, czyli iloraz wymiarów obrazu w pikselach i rozmiaru wydruku.

Praktyczne wskazówki

• Wydruk: 300 ppi w rozmiarze końcowym.
• Gazeta: 150–200 ppi.
• Billboard: 10 do 30 ppi w zależności od odległości oglądania.
• Sieć: liczą się wymiary pikseli, a nie dpi.

Ustawienie pliku na 300 dpi w Photoshopie nie dodaje szczegółów. Zmienia tylko metadane. Piksele muszą tam być.