DPI mierzy rozdzielczość druku. Oznacza liczbę punktów na cal (dpi). Drukarka drukująca 300 punktów na cal (dpi) generuje dokładniejsze szczegóły niż drukarka drukująca 72 punkty na cal (dpi). Liczba ta ma znaczenie dla jakości druku. Zbyt niska rozdzielczość oznacza, że ​​obraz będzie pikselowany lub postrzępiony. Zbyt wysoka rozdzielczość powoduje wzrost rozmiaru pliku bez widocznej poprawy. W większości druków komercyjnych standardem jest 300 DPI. Gazety drukowane są w niższej rozdzielczości, ponieważ papier absorbuje atrament. Wydruki artystyczne mogą być drukowane w wyższych rozdzielczościach, aby uzyskać maksymalną szczegółowość.

DPI jest często mylone z PPI, pikselami na cal. PPI opisuje gęstość pikseli obrazu cyfrowego. DPI opisuje rozdzielczość wyjściową drukarki. Są one powiązane, ale nie takie same. Obraz o szerokości 3000 pikseli wydrukowany przy szerokości 10 cali ma 300 PPI. Ten sam obraz wydrukowany przy szerokości 20 cali ma 150 PPI, co może wyglądać miękko. Zasada jest prosta: w przypadku druku należy dążyć do 300 PPI w końcowym rozmiarze wyjściowym. W przypadku ekranów PPI ma mniejsze znaczenie. Ekrany mają własną gęstość pikseli. Wyświetlacz o wysokiej rozdzielczości mieści więcej pikseli w tej samej przestrzeni fizycznej. Obraz jest skalowany, aby pasował. Rozdzielczość to tylko jeden z czynników wpływających na jakość. Wyostrzanie, kompresja i obraz źródłowy wpływają na wynik końcowy. Obrazu o niskiej rozdzielczości nie można uczynić wysokiej rozdzielczości poprzez zwiększenie DPI. Brakuje szczegółów. Skalowanie w górę interpoluje piksele. Nie tworzy informacji.

Wytyczne dotyczące rozdzielczości

• 300 DPI — standard w druku komercyjnym
• 150 DPI — akceptowalne dla dużego formatu oglądanego z daleka
• 72 DPI — rozdzielczość ekranu, nie druku
• 600+ DPI — druk artystyczny i archiwalny

DPI dotyczy wydruku. Punkty na drukarce decydują o ostrości obrazu. Więcej punktów, drobniejsze szczegóły, większe pliki.