Soczewka to przezroczysta, elastyczna struktura znajdująca się za źrenicą, która skupia światło na siatkówce. Zmieniając kształt, pozwala oku tworzyć ostry obraz obiektów znajdujących się w różnej odległości.

Akomodacja to proces dopasowania soczewki. W przypadku przedmiotów bliskich mięśnie rzęskowe kurczą się, co pozwala soczewce stać się grubszą i bardziej zakrzywioną; w przypadku przedmiotów oddalonych mięśnie rozluźniają się, a soczewka spłaszcza się. Zdolność akomodacji maleje z wiekiem, ponieważ soczewka twardnieje, co prowadzi do prezbiopii. Zaćma – zmętnienie soczewki – jest częstą przyczyną upośledzenia wzroku u osób starszych i można ją leczyć chirurgicznie poprzez wymianę soczewki na sztuczną.

Soczewka odpowiada za większość zmiennej mocy ogniskującej oka; rogówka zapewnia większość stałej mocy refrakcyjnej. Razem tworzą wyraźny obraz na siatkówce w szerokim zakresie odległości widzenia. Optyczne niedoskonałości soczewki, takie jak aberracja sferyczna i chromatyczna, są częściowo kompensowane przez następujące po tym procesy neuronalne.

Gdy przenosisz wzrok z odległego horyzontu na pobliską stronę, soczewka jest strukturą, która sprawia, że ​​oba obrazy są ostre.