De lens is de transparante, flexibele structuur achter de pupil die licht op het netvlies focust. Door van vorm te veranderen, kan het oog een scherp beeld vormen van objecten op verschillende afstanden.

Accommodatie is het proces waarbij de ooglens zich aanpast. Voor objecten van dichtbij trekken de ciliaire spieren samen, waardoor de lens dikker en meer gebogen wordt; voor objecten in de verte ontspannen de spieren en wordt de lens platter. Het vermogen om te accommoderen neemt af met de leeftijd, doordat de lens verhardt. Dit leidt tot presbyopie, een aandoening die bekend staat als ouderdomsverziendheid. Cataract – vertroebeling van de lens – is een veelvoorkomende oorzaak van slechtziendheid bij ouderen en kan worden behandeld door een chirurgische vervanging met een kunstlens.

De lens draagt ​​het grootste deel bij aan het variabele focusvermogen van het oog; het hoornvlies zorgt voor het grootste deel van het vaste refractievermogen. Samen vormen ze een scherp beeld op het netvlies, ongeacht de kijkafstand. Optische imperfecties van de lens, zoals sferische en chromatische aberratie, worden gedeeltelijk gecompenseerd door de neurale verwerking die daarop volgt.

Wanneer je je blik van een verre horizon naar een pagina dichtbij richt, is de lens het onderdeel dat ervoor zorgt dat beide beelden scherp blijven.