Sadzenie współrzędne to praktyka rolnicza i ogrodnicza polegająca na wspólnej uprawie określonych gatunków roślin dla obopólnych korzyści, takich jak odstraszanie szkodników, zwiększenie zapylania, dostarczanie składników odżywczych lub zacienianie. Tradycyjne systemy obejmują „Trzy Siostry” rolnictwa rdzennych Amerykanów – kukurydzę, fasolę i dynię – gdzie kukurydza zapewnia podporę dla fasoli, fasola wiąże azot, a dynia zacienia chwasty. Inne klasyczne połączenia to nagietki z pomidorami, które odstraszają nicienie, bazylia z papryką oraz nasturcje z kapustnymi, które wyłapują mszyce. Niektóre kombinacje są jednak antagonistyczne, na przykład koper włoski z większością warzyw lub orzechy włoskie z wieloma uprawami. Dowody naukowe na skuteczność sadzenia współrzędnego są mieszane: niektóre efekty są dobrze udokumentowane, takie jak uprawy pułapkowe i dostarczanie zasobów kwiatowych dla pożytecznych owadów, podczas gdy inne opierają się na tradycji i anegdotach. Współczesne badania w dziedzinie agroekologii i zintegrowanego zwalczania szkodników ponownie zainteresowały się sadzeniem współrzędnym jako narzędziem ograniczania stosowania pestycydów i zwiększania bioróżnorodności w gospodarstwach rolnych.