Theologie is een gedisciplineerde reflectie op God en op alles wat met God te maken heeft. Het woord betekent "verhandeling over het goddelijke", en de praktijk is zo oud als de religieuze tradities die haar inhoud geven.

De christelijke theologie heeft karakteristieke methoden en onderverdelingen ontwikkeld. De Bijbelse theologie volgt thema's door de hele Schrift heen. De historische theologie onderzoekt hoe de leer door de eeuwen heen is geformuleerd. De systematische theologie ordent de belangrijkste thema's – God, schepping, mensheid, Christus, de Heilige Geest, de kerk, de laatste dingen – tot een samenhangend geheel. De praktische theologie onderzoekt hoe deze waarheden de eredienst, ethiek en pastorale zorg vormgeven. Andere religieuze tradities hebben hun eigen parallelle benaderingen, ook al gebruiken ze niet dezelfde naam.

Theologie is nooit louter speculatie. Ze ontstaat binnen een geloofsgemeenschap en blijft verantwoording verschuldigd aan de bronnen van die gemeenschap: de Schrift, traditie, rede en ervaring in verschillende combinaties. Ze kan conservatief zijn en ernaar streven de overgeleverde leer te bewaren, of constructief en ernaar streven het geloof in nieuwe contexten te herformuleren. Op haar best dient ze zowel helderheid als nederigheid: helderheid over wat er gezegd kan worden, nederigheid over het mysterie dat elke formulering overstijgt.

Wanneer de theologie vergeet dat ze spreekt over een levende God, verhardt ze tot ideologie. Wanneer ze zich dat herinnert, blijft ze een vorm van gebedsvolle overdenking.