Het positie-effect in een lijst is de neiging om de eerste en laatste items beter te onthouden dan de items in het midden. Het voordeel voor de eerste items is het primacy-effect; het voordeel voor de laatste items is het recency-effect.

Primacy wordt doorgaans toegeschreven aan het intensievere herhalen van de eerste items, waardoor ze in het langetermijngeheugen terechtkomen. Recency wordt toegeschreven aan het feit dat de laatste items zich op het moment van de test nog in het kortetermijn- of werkgeheugen bevinden. Wanneer de herinnering wordt uitgesteld, verdwijnt het recency-effect, terwijl primacy blijft bestaan, wat de duale-store-interpretatie ondersteunt. Het effect treedt op bij een breed scala aan materialen en leeftijden.

Hieruit volgen praktische implicaties. Belangrijke informatie kan het beste aan het begin of einde van een presentatie worden geplaatst. Het bestuderen van het midden van een hoofdstuk kan extra inspanning of ruimte tussen de onderdelen vergen om het natuurlijke nadeel te compenseren. De seriële positiecurve blijft een van de meest betrouwbare bevindingen in geheugenonderzoek.

Items aan het einde van een reeks nemen een bevoorrechte plaats in bij latere herinnering.