Spraak is vluchtig; schrijven vereist conventies. Orthografie is het gestandaardiseerde systeem van spelling, interpunctie en aanverwante schrijfconventies voor een taal.

De spelling kan sterk fonemisch of juist zeer historisch zijn, waarbij oudere uitspraken in de spelling behouden blijven. Keuzes met betrekking tot digrafen, diakritische tekens en woordafbreking beïnvloeden het leerproces van geletterdheid. Hervormingsbewegingen proberen periodiek onregelmatige systemen te vereenvoudigen, met wisselend politiek succes.

Een consistente spelling maakt gedeelde literatuur, administratie en digitale codering mogelijk. Wanneer een taal voor het eerst wordt opgeschreven, wordt het ontwerpen van een spelling een gemeenschappelijke en taalkundige onderhandeling. Gebruikers beschouwen correcte spelling als een sociaal signaal, zelfs wanneer meerdere spellingen fonetisch niet van elkaar te onderscheiden zouden zijn.

• De gangbare spelling- en schrijfnormen van een taal.
• Variërend van fonemisch tot historisch conservatief.
• Heeft gevolgen voor geletterdheid en technologie.
• Onderhevig aan debatten over hervorming en standaardisatie.