Een klassieke manier om tarieven aan te passen, is door te kijken naar hoe de werkelijke ervaring zich verhoudt tot de doelstelling. De schaderatio-methode berekent de indicatieve tariefwijzigingen door de ervaren schaderatio te vergelijken met de toegestane of beoogde schaderatio. Als de ervaring slechter is dan de doelstelling, moeten de tarieven stijgen; als ze beter zijn, kunnen de tarieven dalen.

Actuarissen extrapoleren verliezen uit het verleden naar het huidige niveau, rekening houdend met ontwikkelings- en trendfactoren, en stellen vervolgens de aangepaste schaderatio op. De aangegeven premieverandering is ruwweg de verhouding tussen de aangepaste ervaring en de toegestane schaderatio, min één. De methode is eenvoudig en wordt veel gebruikt voor risicoclassificaties.

Het wegen van de geloofwaardigheid met aanvullende gegevens voorkomt overreacties op beperkte ervaring. Grote tariefschommelingen kunnen om wettelijke of marketingredenen worden afgetopt. De verliesratiomethode blijft een fundamentele techniek die aan elke actuaris wordt onderwezen en die in talloze tariefaanvragen wordt toegepast.

• Tariefindicatie gebaseerd op ervaring versus streefverliesratio
• Gebruikt ontwikkelde en trendmatige historische verliezen
• Eenvoudig en breed toegepast bij prijsbepaling.
• Vaak wordt er op basis van geloofwaardigheid gewogen en zijn er maximumbedragen van toepassing.