Een stortplaats is een locatie waar afval wordt begraven en verdicht. Het is geen vuilnisbelt. Moderne stortplaatsen zijn technisch geavanceerd. Ze hebben een beschermlaag om lekkage te voorkomen, drainagesystemen om vloeistoffen op te vangen en een afdekking om regen buiten te houden. Het afval wordt in lagen verspreid, verdicht door zware machines en aan het einde van elke dag afgedekt met aarde.

Vuilstortplaatsen produceren gas. Bacteriën breken organisch afval af zonder zuurstof en produceren methaan, een krachtig broeikasgas. Veel vuilstortplaatsen vangen dit gas op en verbranden het voor elektriciteitsopwekking of blazen het af. Sommige stortplaatsen leiden het methaan via pijpleidingen naar nabijgelegen woningen of bedrijven. Zonder opvang ontsnapt het methaan en draagt ​​het bij aan de opwarming van de aarde.

Het ruimteprobleem is reëel. Steden hebben geen stortcapaciteit meer. Nieuwe stortplaatsen stuiten op lokaal verzet. Recycling en compostering verminderen het volume, maar niet genoeg. Sommige landen verbranden afval om energie op te wekken, wat het volume weliswaar vermindert, maar luchtvervuiling veroorzaakt. Stortplaatsen blijven wereldwijd de eindbestemming voor het grootste deel van het afval.

Belangrijkste kenmerken

• Bekleding en afwatering
• Dagelijkse cover
• Methaanwinning
• opvang van percolaat
• Afsluiting en monitoring