Medeklinkerrijm is de herhaling van medeklinkerklanken in woorden die dicht bij elkaar staan, vooral aan het einde van woorden of in benadrukte lettergrepen. Het is een subtielere variant van alliteratie en rijm.

In de uitdrukking "stroke of luck" verbindt de laatste /k/-klank de woorden. Dichters gebruiken consonantie om regels te verbinden, een klanktextuur te creëren of de betekenis door middel van klank te benadrukken. Het kan aan het begin, in het midden of aan het einde van woorden voorkomen, hoewel het meest opvallend is bij eindmedeklinkers. In tegenstelling tot volrijm vereist consonantie geen overeenkomende klinkers.

Medeklinkerrijm werkt subtiel. Lezers voelen de samenhang wellicht aan zonder zich bewust te zijn van de herhaalde klank. In combinatie met assonantie of alliteratie draagt ​​het bij aan de dichtere muzikaliteit van een passage. Overmatig gebruik kan leiden tot tongbrekers; met mate gebruikt, geeft het de taal een afgeronde, weloverwogen kwaliteit.

Wanneer medeklinkerklanken in opeenvolgende woorden nagalmen zonder een volledig rijm te vormen, spreekt men van consonantie.