Resolutie meet hoeveel detail een afbeelding bevat, meestal uitgedrukt in pixels. Een scherm met een resolutie van 1920 bij 1080 pixels heeft iets meer dan twee miljoen pixels. Een foto van 4000 bij 3000 pixels heeft er twaalf miljoen. Meer pixels betekenen fijnere details en grotere bestandsgroottes. De term komt ook voor in drukwerk, waar resolutie wordt gemeten in dots per inch (dpi). Een krant kan bijvoorbeeld met 150 dpi worden afgedrukt. Een glossy magazine heeft 300 dpi nodig voor scherpe foto's.

De verwarring ontstaat doordat scherm en print verschillende eenheden gebruiken. Een webafbeelding met 72 pixels per inch ziet er prima uit op een monitor. Stuur hetzelfde bestand naar een printer en het zal er onscherp uitzien. De vuistregel voor print is 300 dpi op het uiteindelijke formaat. Voor schermen zijn de pixelafmetingen van belang, niet het dpi-getal, dat vaak slechts metadata is. Ontwerpers die voor beide media werken, bewaren originelen met een hoge resolutie en exporteren kleinere versies voor het web.

Praktische richtlijnen

• Afdrukken: 300 dpi op het uiteindelijke afdrukformaat.
• Web: pas de pixelafmetingen aan de schermgrootte aan.
• Retina-schermen: exporteer met 2x vergroting voor scherpte.
• Bewaar de originele bestanden in hoge resolutie in een archief.

Resolutie is op zichzelf geen kwaliteit. Een afbeelding met een hoge resolutie kan nog steeds onscherp, slecht belicht of slecht gecomponeerd zijn. Maar zonder voldoende pixels kan geen enkele bewerking de afbeelding redden.