Boutverbindingen worden gebruikt om constructieonderdelen vast te zetten met bouten en moeren. Het is een van de belangrijkste methoden om stalen elementen met elkaar te verbinden. Een bout gaat door gaten in twee of meer platen en een moer draait deze vast om de platen aan elkaar te klemmen. De verbinding draagt ​​de belasting over door wrijving, druk of trek, afhankelijk van het type bout en het ontwerp. Boutverbindingen kunnen ter plaatse worden gemonteerd, geïnspecteerd en indien nodig weer worden gedemonteerd. Daarom worden ze veel gebruikt in staalconstructies.

Bouten zijn er in verschillende kwaliteiten en soorten. A325 en A490 zijn zeer sterke constructiebouten die in stalen constructies worden gebruikt. Ze worden vastgedraaid tot een bepaalde spanning, vaak met behulp van een momentsleutel of door de moer aan te draaien. Ankerbouten worden in beton verankerd om kolommen en apparatuur te ondersteunen. Oogbouten en U-bouten hebben specifieke toepassingen. De diameter, lengte, schroefdraad en coating van de bout worden allemaal door de ingenieur gespecificeerd.

Boutverbindingen hebben voordelen ten opzichte van lasverbindingen. Ze zijn sneller te monteren. Er zijn geen gecertificeerde lassers voor nodig. Ze kunnen visueel worden geïnspecteerd. Ze kunnen kleine afwijkingen in de uitlijning opvangen door middel van overmaatse of sleufgaten. Maar ze kunnen losraken door trillingen, dus kunnen borgringen of schroefdraadborgmiddel nodig zijn. En ze kunnen bezwijken door afschuiving of trekspanning als ze te klein zijn. De verbinding is slechts zo sterk als het zwakste onderdeel, en dat is vaak de bout.