Een film wordt opgenomen. Het beeldmateriaal wordt gemonteerd. Vervolgens wordt de kleurcorrectie toegepast. Kleurcorrectie is het proces waarbij de kleuren van een film worden aangepast en verbeterd. Het is niet hetzelfde als kleurcorrectie, waarbij fouten worden hersteld en shots op elkaar worden afgestemd. Kleurcorrectie is creatief. Het bepaalt de sfeer, definieert de look en ondersteunt het verhaal. Een warme kleurtint voelt nostalgisch aan. Een koele kleurtint voelt klinisch aan. Een gedesatureerde kleurtint voelt somber aan. Het kleurenpalet is onderdeel van de verhaalvertelling.

Het proces maakt gebruik van software zoals DaVinci Resolve, Baselight of Adobe Premiere. De colorist past de schaduwen, middentonen en hooglichten aan. Ze veranderen de tint, verzadiging en helderheid. Ze kunnen een lookup table (LUT) toepassen om de beelden een specifieke look te geven. Ze kunnen een kleur isoleren, zoals een rode jurk, en deze extra laten opvallen. Ze kunnen een split-tone effect creëren, met warme hooglichten en koele schaduwen. De tools zijn krachtig en de mogelijkheden eindeloos.

Kleurcorrectie is vaak onzichtbaar. Als het lukt, merkt het publiek er niets van. Ze voelen gewoon de sfeer. Als het mislukt, ziet de film er schreeuwerig of vlak uit. De colorist werkt samen met de cameraman en de regisseur om de gewenste look te bepalen. Het is een gezamenlijk proces dat plaatsvindt na de opnames, in de donkere kleurcorrectiestudio.