Een storting is geld dat ter bewaring op een bankrekening wordt geplaatst. Dit kan contant geld, een cheque of een elektronische overschrijving zijn. De bank schrijft het bedrag bij op de rekening en is de deposant dat bedrag verschuldigd. Stortingen vormen de basis van het bankwezen. Banken gebruiken ze om leningen te verstrekken, waarover rente wordt betaald. Deze rente dekt de bedrijfskosten van de bank en genereert winst.

Er bestaan ​​verschillende vormen van deposito's. Een zichtrekening kan op elk moment worden opgenomen, net als een betaalrekening. Een termijndeposito heeft een vaste looptijd, zoals een depositocertificaat. Een spaarrekening levert rente op en kent beperkte opnamemogelijkheden. Elk type deposito heeft andere regels met betrekking tot toegang, rente en minimumsaldo.

Depositoverzekering beschermt spaarders in geval van een faillissement van een bank. In de Verenigde Staten verzekert de Federal Deposit Insurance Corporation (FDIC) deposito's tot $ 250.000 per spaarder, per bank en per eigendomscategorie. De National Credit Union Administration (NCUA) biedt een vergelijkbare dekking voor kredietunies. De meeste andere landen hebben ook depositoverzekeringsstelsels. De dekkingslimiet varieert. In de Europese Unie is deze € 100.000. In het Verenigd Koninkrijk is deze £ 85.000.

Deposito's zijn niet risicovrij. Inflatie tast hun koopkracht aan. Een spaarrekening met een rente van 0,5 procent, terwijl de inflatie 3 procent bedraagt, verliest elk jaar aan waarde. Daarom adviseren financieel adviseurs om alleen voldoende contant geld aan te houden voor noodgevallen en kortetermijnbehoeften, en de rest te beleggen. Deposito's daarentegen zijn veilig, liquide en verzekerd. Ze vormen de basis van persoonlijke financiën.