Video oyunlarında, boss, bölümün sonundaki büyük düşmandır. Daha fazla canı, daha fazla saldırısı ve ekranın altında bir can barı vardır. Kelime iş yerinden gelir, ancak oyunlarda beceri testi anlamına gelir. Boss'u atlayamazsınız. Hareket kalıplarını öğrenmeniz gerekir. Birkaç kez ölmeniz gerekir. Sonra kazanırsınız ve müzik yükselir.

Patronlar, akılda kalıcı olacak şekilde tasarlanmıştır. Bowser, Ganon, Sephiroth'u düşünün. İsimleri, temaları ve aşamaları vardır. Bazıları devasa, bazıları hızlı, bazıları ise gizli bulmacalardır. En iyileri bir sohbete benziyor. Onların dilini öğreniyorsunuz, onlar da sizin dilinizi öğreniyor. Dövüş bir dans gibi. Bittiğinde, gerçek bir başarı hissi yaşıyorsunuz.

Patron türleri

• Mini-boss: asıl etkinlikten önce daha küçük bir meydan okuma.
• Son patron: oyundaki son düşman.
• İsteğe bağlı yönetici: zorunlu değil, ancak genellikle en zoru.
• Gizli patron: gizli, her şeyi tamamlamak isteyenler için.

Bu terim yaygınlaştı. "Patron mücadelesi" herhangi bir zorlu yüzleşme olabilir. "Patron seviyesi" ise işte zorlu bir gün demektir. Metafor açık: Yolunuzda güçlü bir şey duruyor. Ondan daha iyi olmalısınız. Ödül ilerlemedir. Bedeli ise çabadır. İşte bu bir patron demektir.