In een videogame is de eindbaas de grote vijand aan het eind van een level. Hij heeft meer levenspunten, meer aanvallen en een levensbalk onderaan het scherm. Het woord komt uit de werkwereld, maar in games betekent het een test van vaardigheid. Je kunt een eindbaas niet overslaan. Je moet zijn aanvalspatronen leren kennen. Je moet een paar keer doodgaan. Dan win je, en de muziek zwelt aan.

Baasgevechten zijn ontworpen om memorabel te zijn. Denk aan Bowser, Ganon, Sephiroth. Ze hebben namen, thema's en fases. Sommige zijn gigantisch. Sommige zijn snel. Sommige zijn puzzels in vermomming. De beste voelen aan als een gesprek. Je leert hun taal. Zij leren die van jou. Het gevecht is een dans. Als het voorbij is, voel je een echt gevoel van voldoening.

Soorten bazen

• Mini-boss: een kleinere uitdaging voorafgaand aan het hoofdevenement.
• Eindbaas: de laatste vijand in het spel.
• Optionele baas: niet verplicht, maar vaak de moeilijkste.
• Geheime baas: verborgen, voor verzamelaars.

De term is wijdverspreid geraakt. Een "baasgevecht" kan elke moeilijke confrontatie zijn. Een "baasniveau" is een zware werkdag. De metafoor is duidelijk. Iets machtigs staat je in de weg. Je moet er sterker dan zijn. De beloning is vooruitgang. De prijs is inspanning. Dat is een baas.