Enkarnasyon, Tanrı'nın İsa Mesih'te bedenlendiği doktrinidir. Kelime, Latince "incarnatio" kelimesinden gelir ve "bedenlenme" anlamına gelir. Bu, ebedi Söz'ün, Üçlü Birliğin ikinci kişisinin, insan doğasını üstlendiği inancıdır. O bir insan oldu. Bir kadından doğdu. Aramızda yaşadı. Bizim için öldü. Bizim için dirildi. Bizim için göğe yükseldi. Bizim için geri dönecek. Enkarnasyon, dindarlığın gizemidir. Özgüllüğün skandalıdır. Noel'in ihtişamıdır. Paskalya'nın umududur. İncil'in merkezidir. İnancın kalbidir. Enkarnasyondur.

İncil'de Tanrı'nın bedenlenmesi öğretilir. Yuhanna 1:1 şöyle der: "Başlangıçta Söz vardı, Söz Tanrı ile birlikteydi ve Söz Tanrı idi." Yuhanna 1:14 şöyle der: "Söz beden aldı ve aramızda yaşadı; O'nun yüceliğini, Baba'dan gelen tek Oğul'un yüceliğini, lütuf ve hakikat dolu olarak gördük." Filipililer 2:6-7 şöyle der: "Tanrı biçiminde olduğu halde, Tanrı'yla eşitliği elde edilecek bir şey olarak görmedi, aksine kendini boşalttı, kul biçimini aldı, insan benzerliğinde doğdu." Galatyalılar 4:4 şöyle der: "Zamanın doluluğu gelince, Tanrı, kadından doğan, yasa altında doğan Oğlunu gönderdi." İbraniler 2:14 şöyle der: "Çocuklar et ve kanı paylaştığına göre, O da aynı şeylerden pay aldı." 1 Yuhanna 4:2 şöyle der: "İsa Mesih'in beden alarak geldiğini itiraf eden her ruh Tanrı'dandır." Tanrı'nın bedenlenmesi, ortodoksluğun ölçütüdür. Bu, gerçek imanın işaretidir. Bu, kilisenin itirafıdır. Bu, müminin sevincidir. Bu, dünyanın umududur.

Tarihte Enkarnasyon

• İznik Konsili: MS 325, İsa'nın ilahlığını onayladı.
• Kalkedon Konsili: MS 451, İsa'nın iki doğasını onayladı.
• Athanasius: Arius'a karşı Tanrı'nın bedenlenmesini savundu.
• Augustinus: Tanrı'nın insan bedenine bürünmesini günahın çaresi olarak öğretti.
• Anselm: Cur Deus Homo, Tanrı neden insan oldu?
• Reformasyon: Tanrı'nın insan bedenine bürünmesini esas unsur olarak onayladı.

Enkarnasyon bir mit değildir. Bir efsane değildir. Bir sembol değildir. Bir gerçektir. Tarihtir. Tarihin dönüm noktasıdır. Çağların rölyefidir. Ebediyetin geçici olana girişidir. İlahi olanın insana inişidir. Cennet ve yeryüzünün birleşmesidir. Tanrı ve insanın evliliğidir. Kurtarıcının doğumudur. Kralın gelişidir. Mesih'in gelişidir. Peygamberliğin gerçekleşmesidir. Kurtuluşun şafağıdır. Dünyanın ışığıdır. Hayat ekmeğidir. Hayat suyudur. Yoldur. Hakikattir. Hayattır. Enkarnasyondur.