Beyin yarımkürelerinin ayrılması, genellikle tedaviye dirençli epilepsiyi kontrol altına almak için korpus kallozumun cerrahi olarak kesilmesi sonucu ortaya çıkan bir durumdur. Bu durumda iki beyin yarımküresi yüksek derecede bağımsız olarak çalışabilir.

Sperry ve Gazzaniga'nın klasik çalışmaları, yalnızca bir yarımküreye sunulan bilgilerin diğer yarımküreye erişilemez kaldığını göstermiştir. Bir hasta, sol eline yerleştirilen veya sol görme alanında gösterilen bir nesneyi adlandıramayabilir, çünkü girdiyi alan sağ yarımkürede konuşma yeteneği yoktur. Ancak aynı hasta, nesneyi sol eliyle doğru bir şekilde seçebilir; bu da sağ yarımkürenin hala algıladığını ve anladığını gösterir. Özel test koşulları altında, yarımküreler çelişkili seçimler yapmaya yönlendirilebilir.

Günlük yaşamda, sağlam duyusal ve motor yollar ile kalan subkortikal bağlantılar, beyin yarımkürelerinin ayrılması durumunda hastaların oldukça iyi işlev görmelerini sağlar. Cerrahi vakalar, beyin yarımkürelerinin uzmanlaşması ve korpus kallozumun bilinçli deneyimi bütünleştirmedeki rolü için kesin kanıtlar sunmuştur.

Yarımküreler arasındaki ana köprü kesildiğinde, her iki taraf da kendi kapasitelerini ve sınırlarını ortaya koyabilir.