Nesnelcilik, belirli gerçeklerin algıdan, görüşten veya kültürden bağımsız olarak var olduğunu savunur. Ahlaki nesnelcilik, nesnel ahlaki gerçeklerin var olduğunu savunur. Epistemik nesnelcilik, bilgi hakkında nesnel gerçeklerin var olduğunu savunur. Estetik nesnelcilik, nesnel güzellik standartlarının var olduğunu savunur. Nesnelciliğin karşıtı, gerçeğin bireye bağlı olduğunu savunan öznelcilik ve gruba bağlı olduğunu savunan göreliliktir. Nesnelcilik, herkesin aynı fikirde olduğu anlamına gelmez. Anlaşmazlığın gerçeği değiştirmediği anlamına gelir.

Nesnelciliğin uzun bir tarihi vardır. Platon, Formların nesnel gerçeklikler olduğunu savunmuştur. Kant, ahlak yasasının nesnel olduğunu ve tüm rasyonel varlıklar için bağlayıcı olduğunu savunmuştur. 20. yüzyılda Ayn Rand, akıl, bireycilik ve serbest piyasa kapitalizmini vurgulayan Nesnelcilik adını verdiği felsefi bir sistem geliştirmiştir. Rand'ın Nesnelciliği, genel nesnelcilikle aynı değil, özel bir doktrindir. Etikte Nesnelcilik, ahlaki gerçeklerin icat edilmediğini, keşfedildiğini savunan ahlaki gerçekçiler tarafından savunulmaktadır. Eleştirmenler, ahlaki nesnelciliğin kültürel emperyalist olduğunu ve bir grubun değerlerini diğerlerine dayattığını savunmaktadır. Savunucular ise, köleliğin yanlışlığı gibi bazı ahlaki gerçeklerin evrensel olduğunu belirtmektedir.

Nesnelciliğin biçimleri

• Ahlak. Nesnel ahlaki gerçekler vardır.
• Epistemik. Bilgi hakkında nesnel gerçekler vardır.
• Estetik. Güzelliğin nesnel standartları vardır.
• Randian. Ayn Rand'ın akıl ve bireycilik felsefesi.

Nesnelcilik, mutlakçılıkla aynı şey değildir. Mutlakçılık, ahlaki kuralların istisnası olmadığını savunur. Nesnelcilik ise ahlaki doğruların var olduğunu, ancak bunların karmaşık ve bağlama duyarlı olabileceğini savunur.