Bir virüs, bir dosyaya veya programa bağlanır ve o dosya çalıştırıldığında yayılır. Bir konağa ihtiyacı vardır. Virüslü dosyayı çalıştırmak için bir kullanıcıya ihtiyacı vardır. Virüs ile solucan arasındaki fark budur. Solucan kendi kendine yayılır. Virüs ise başkalarıyla birlikte yayılır. İlk virüsler disketler aracılığıyla yayıldı. Daha sonraki virüsler ise e-posta ekleri, makro etkinleştirilmiş belgeler ve korsan yazılımlar aracılığıyla yayıldı. Mekanizma değişti, ancak ilke değişmedi.

Virüsler birçok şey yapar. Bazıları mesaj gösteren veya dosyaları bozan şakalar yapar. Bazıları veri çalar. Bazıları diğer kötü amaçlı yazılımlar için arka kapılar açar. Bazıları polimorfiktir, imza tespitinden kaçınmak için kodlarını değiştirir. Dosya bulaştırıcıları kendilerini çalıştırılabilir dosyalara ekler. Makro virüsleri belgelerde yaşar ve belge açıldığında yayılır. Önyükleme sektörü virüsleri bir diskin başlangıç ​​kodunu enfekte eder. Her türün kendine özgü davranışı ve kendine özgü tespit zorlukları vardır. Modern antivirüs araçları, bilinen virüsleri imzalarla, bilinmeyenleri ise davranış analiziyle yakalar. Ancak virüsler eskisi kadar yaygın değil. Fidye yazılımları, truva atları ve kimlik avı saldırıları onların yerini aldı. Bu kategori hala önemlidir çünkü teknikler devam etmektedir. Bir elektronik tabloda bulunan kötü amaçlı bir makro hala bir virüstür ve hala çalışır.

Virüs türleri

• Dosya bulaştırıcısı — çalıştırılabilir dosyalara bulaşır
• Makro virüs — belgelerde yaşar, açıldığında çalışır
• Önyükleme sektörü virüsü — başlangıç ​​kodunu enfekte eder.
• Polimorfik virüs — tespit edilmekten kaçınmak için kodunu değiştirir
• Çok parçalı virüs — birden fazla hedefi enfekte eder

Virüs, bir konakçıya sahip kötü amaçlı yazılımdır. Konakçıyı kaldırın veya çalışmasını engelleyin, böylece virüs yayılamaz.