Akıllı sözleşme, blok zincirinde çalışan bir koddur. Koşullar karşılandığında otomatik olarak yürütülür. Avukat, noter veya emanetçi yok. Kod, anlaşmanın kendisidir. Bir token geri göndermeyi vaat eden bir sözleşmeye 1 ETH gönderirseniz, sözleşme ya bunu yapar ya da işlem başarısız olur. Orta yol yok ve itiraz edilecek kimse yok. Bu kesinlik, asıl noktadır. Aynı zamanda risk de budur. Akıllı sözleşmelerdeki hatalar yüz milyonlarca dolar kayba neden oldu. 2016'daki DAO saldırısı 60 milyon doları sildi. Parity cüzdanının dondurulması 150 milyon doları bloke etti. Kod kanundur ve kanunda hatalar olabilir.

Ethereum, 2015 yılında akıllı sözleşmeleri tanıttı. En yaygın kullanılan dil Solidity'dir. Geliştiriciler sözleşmeyi yazar, test ağında test eder, denetler ve dağıtır. Dağıtıldıktan sonra, sözleşme bir yükseltme mekanizması içermediği sürece değiştirilemezdir. Bu yükseltme mekanizması bir merkezileşme riskidir. Eğer bir cüzdan sözleşmeyi değiştirebiliyorsa, sözleşme gerçekten merkeziyetsiz değildir. Çoğu büyük DeFi protokolü, yükseltmeleri kontrol etmek için çoklu imza cüzdanları veya yönetim oylamaları kullanır. Değiştirilemezlik ve yükseltilebilirlik arasındaki denge, akıllı sözleşme tasarımındaki temel gerilimlerden biridir.

Akıllı sözleşme esasları

• Kendiliğinden çalışan — koşullar karşılandığında otomatik olarak çalışır.
• Değiştirilemez — özel olarak tasarlanmadığı sürece devreye alındıktan sonra değiştirilemez.
• Şeffaf — kod blok zincirinde herkese açık.
• Denetlenebilir — herkes mantığı inceleyebilir.

Sözleşmeyi kullanmadan önce okuyun. Kodu okuyamıyorsanız, okuyabilecek birini bulun. Ya da denetlenmiş ve gerçek hayatta test edilmiş protokollere bağlı kalın.