Firmament to sklepienie niebios. W kosmologii biblijnej oddziela wody górne od dolnych. Bóg stworzył firmament drugiego dnia. Nazwał go niebem. Firmament to solidna kopuła. Podtrzymuje wody górne. Znajdują się w nim słońce, księżyc i gwiazdy. Ptaki przelatują po jego powierzchni.

Hebrajskie słowo to raqia. Oznacza ono przestrzeń lub sklepienie. Starożytni Izraelici wyobrażali sobie niebo jako solidną kopułę. Kopuła skrywała ocean kosmiczny. Deszcz wpadał przez okna w kopule. Słońce i księżyc przesuwały się po niej. Gwiazdy były do ​​niej przytwierdzone. Była to kosmologia przednaukowa. Nie miała być podręcznikiem fizyki. Była to wypowiedź teologiczna. Opisywała Bożą suwerenność nad stworzeniem.

Firmament w Piśmie Świętym

• Księga Rodzaju 1:6-8: Bóg uczynił firmament.
• Psalm 19:1: firmament głosi dzieło rąk Jego.
• Psalm 150:1: chwalcie Go na firmamencie Jego mocy.
• Ezechiel 1:22: podobieństwo sklepienia nad istotami żywymi.
• Księga Daniela 12:3: ci, którzy wielu prowadzą do sprawiedliwości, świecą jak gwiazdy na firmamencie.

Firmament jest oknem na biblijną kosmologię. Pokazuje, jak starożytni rozumieli świat. Pokazuje przepaść między ich nauką a naszą. Pokazuje również nieprzemijającą prawdę tekstu. Firmament nie jest twierdzeniem naukowym. Jest twierdzeniem teologicznym. Mówi, że Bóg stworzył niebiosa. Mówi, że Bóg uporządkował kosmos. Mówi, że Bóg jest ponad wodami i ziemią. Firmament jest symbolem. Jest przypomnieniem mocy Boga. Jest przypomnieniem porządku Boga. Jest przypomnieniem majestatu Boga. Starożytni spojrzeli w górę i zobaczyli kopułę. My spojrzeliśmy w górę i widzimy galaktyki. Ale przesłanie jest to samo. Niebiosa głoszą chwałę Boga. Firmament głosi dzieło Jego rąk.